HVER Á ÍSLAND?
22. febrúar 2007Eftir Jón Baldvin Hannibalsson
Þann 31. mars n.k. mun athygli allra landsmanna beinast að ykkur Hafnfirðingum. Þann dag svarið þið því, hvort ykkur hugnast tillögur bæjarstjórnar um deiliskipulag vegna stækkunar álversins í Straumsvík. Það er mál, sem varðar framtíð ykkar bæjarfélags, kannski næstu hálfa öldina eða svo. Það er ykkar ákvörðun og ekki annarra.
En um leið og þið kjósið sjálfum ykkur örlög, mun ákvörðun ykkar ráða miklu um framhald þeirrar stóriðjustefnu, sem ríkisstjórn og þingmeirihluti hefur kappsamlega fylgt fram á undanförnum árum. Það varðar þjóðina alla. Ég ætla mér ekki þá dul að blanda mér í ykkar sérmál,. Reyndar get ég með góðri samvisku sagt, að ég hef tröllatrú á pólitískri dómgreind Hafnfirðinga. Hér er hreinn meirihluti jafnaðarmanna við völd. Hafnfirðingar áréttuðu það í seinustu sveitarstjórnarkosningum, að Hafnarfjörður er höfuðvígi jafnaðarstefnunnar á Íslandi.
Sú var tíð, að við Ísfirðingar gerðum kröfu til þess sæmdarheitis, en linnulaus fólksflótti af landsbyggðinni – ekki síst frá Vestfjörðum – hefur skakkað þann leik ykkur í vil. Og það er eins og enskurinn segir: “If you can´t beat them, join them”.
Sú ákvörðun bæjarstjórnar að leggja málið í ykkar dóm er lofsverð og til fyrirmyndar. Að vísu sýnist okkur, sem horfum á þetta utan frá, að þetta kunni að vera býsna ójafn leikur: Auðhringurinn gegn almannasamtökum. Ef það er rétt, að auðhringurinn hafi þegar eytt 80 - 100 milljónum í að telja ykkur hughvarf, en Sól í straumi aðeins 60 þúsundum, þá sýnist manni þetta minna á glímu Davíðs við Golíat. Allir vita nú samt, hvernig þeirri viðureign lauk. Reyndar treystum við því, að bæjarstjórnin leggi sitt af mörkum til að jafna leikinn með því að auðvelda andstæðingum stækkunar álversins að kynna sinn málstað. Það er lágmarkskrafa í nafni lýðræðis.
Það er ekkert að óttast.
Hafnarfjörður er, eins og allir mega sjá, öflugt og vaxandi bæjarfélag. Bærinn er hluti af kraftmiklu hagkerfi höfuðborgarsvæðisins, sem hefur verið í örum vexti, reyndar svo, að við liggur að þanþolið bresti: Gengissveiflur, verðbólga, okurvextir, sívaxandi skuldsetning heimilanna og þjóðarbúsins og innstreymi erlends vinnuafls, allt er þetta til marks um það. En Hafnarfjörður hefur sérstöðu meðal sveitarfélaga á höfðuborgarsvæðinu. Hann á sér sérstakan karakter, litríka sögu og sál.
Og Hafnarfjörður á sér bjarta framtíð. Hér verða til fleiri störf á ári hverju en samsvarar starfsmönnum álversins. Þessi störf verða til í litlum og meðalstórum fyrirtækjum fyrir framtak og sköpunarkraft fólks. Þau verða ekki til í skjóli GOSPLAN, eins og fimm ára áætlun Sovétsins hét í tíð Stalíns. Það er ekki eins og ykkur séu öll sund lokuð. Þið eigið þvert á móti margra kosta völ. Þið þurfið hins vegar að gera það upp við ykkur, hvort þið takið hótanir álversins alvarlega, og hvernig ykkur þykir vert að svara þeim. Og hversu háan fórnarkostnað þið eruð reiðubúin að greiða fyrir að umbera mengandi stóriðjuver í miðju samfélaginu, á einu besta byggingarlandi bæjarins.
Flestir sem skoða fjárhagshliðina, furða sig á því, hversu litlar tekjur bæjarfélagið hefur haft af álverinu til þessa. Jafnvel þótt þær tekjur margfaldist, eru þær smámunir einir í hinu stærra samhengi. Og fórnarkostnaðurinn, sem verður að inna af hendi í glötuðum tækifærum á öðrum sviðum, er ekki smávægilegur.
Aðalatriðið er: Stækkun álversins er Hafnfirðingum ekki nauðugur einn kostur undir hótun um, að ella pakki hinn erlendi gestur saman með allt sitt hafurtask. Við þekkjum það varðandi sjónarspilið um brottför hersins, að Könum er tamt að segja: Take it or leave it. Hvað tók það langan tíma fyrir fyrrverandi starfsfólk varnarliðsins að finna sér ný störf? Svo lengi sem álverið getur grætt á hagstæðum orkusamningi, sem reyndar rennur ekki út fyrr en 2024, þá fer það hvergi. Og hafnfirskt atvinnulíf hefur sýnt það á undanförnum árum, að það býr yfir nægum sköpunarkrafti til að skapa fjölbreytileg störf við allra hæfi. Það er því ekkert að óttast.
Við erum með tromp á hendi.
Þegar þið gangið að kjörborðinu þann 31. mars, eruð þið ekki aðeins að svara lykilspurningu um framtíð ykkar eigin bæjarfélags. Stóriðjustefna fráfarandi ríkisstjórnar á einnig mikið undir atkvæði ykkar. Það er þess vegna sem stór hluti þjóðarinnar bíður milli vonar og ótta eftir úrslitunum í Hafnarfirði. Það er mikið í húfi.
Ef þið segið já, þá heldur stóriðjustefnan áfram með þeim afleiðingum, sem við þegar þekkjum. Umhverfismat og orkusamningar liggja þegar fyrir, þótt með fyrirvörum sé. Ríkið hefur ekki frekara stöðvunarvald í þessu máli. Og veikburða sveitarfélög munu freistast til þess að fara að fordæmi ykkar, án þess að þjóðin sem slík fái rönd við reist. Afleiðingarnar gætu orðið geigvænlegar, ef við hugsum málið til enda.
Ef þið hins vegar segið nei, þá þýðir það frestun framkvæmda. Það gefur fyrirheit um stefnubreytingu í kjölfar komandi kosninga. Það vekur vonir um, að stöðva megi feigðarflanið, svo að þjóðin fái ráðrúm til að ná áttum, áður en í óefni er komið.
Hver er kjarni þessa máls? Þetta snýst um orkuforðabúr Íslands, verðmæti þess og nýtingu, ekki bara í þágu okkar sjálfra, sem nú lifum, heldur komandi kynslóða. Heimurinn er í orkukreppu. Tími hins ódýra jarðefnaeldsneytis (olíu, kola og gass) er liðinn. Loftlagsbreytingar af manna völdum er viðurkennd vísindaleg staðreynd. Afleiðingar þessara loftslagsbreytinga verða fyrirsjáanlega eitt af stærstu vandamálum jarðarbúa á komandi áratugum. Eftirspurn eftir vistvænni orku fer hraðvaxandi.
Þetta þýðir, að verðmæti orkuforðabúrs Íslendinga verður æ meira eftir því sem tímar líða fram. Tíminn vinnur með okkur. Samningsstaða við orkunotendur mun fara batnandi, sérstaklega þegar sá tími rennur upp, að við getum tengst orkuneti Evrópu með sæstreng. Verð orkunnar getur ekkert farið nema upp á við. Við erum með tromp á hendi.
Sá tími er liðinn, að sölumönnum íslenskra orkulinda leyfist framar að falbjóða orku íslenskra fallvatna og jarðvarma fyrir spottprís. Ásamt með lífsins vatni verður þessi orka eitthvert eftirsóttasta verðmæti, sem fyrirfinnst á jarðarkringlunni. Tíminn og vatnið í myndhverfingu Steins Steinars vinnur með okkur.
Fyrsta hreina orkuhagkerfið í heiminum?
Það er tvennt annað, sem snertir kjarna málsins, sem við verðum að hafa hugfast, þegar við yfirvegum ákvarðanir okkar.
Í fyrsta lagi: Við lifum á tímum hraðfara tæknibyltingar í orkumálum heimsins. Bæði að því er varðar öflun og framboð orku. Þá á ég við þær væntingar,sem eru bundnar við margföldun orkunnar með djupborunum á háhitasvæðunum. Auðvitað er þetta mikilli óvissu undirorpið. Ekki eru allir vísindamenn á eitt sáttir um, að djúpboranir muni tryggja okkur sjálfbæra og vistvæna orku með þessari tækni. Það kunna að vera a.m.k. sjö ár í það, að tilraunaboranir eyði óvissu í þessum efnum. Og eitthvað lengra í það, ef vel tekst til, að þessi tækni skapi ný tækifæri til orkunýtingar, sem er hvort tveggja vistvæn og varanleg. En hvað er einn áratugur til eða frá, þegar taka á ákvarðanir langt fram í tímann um nýtingu á orkuforðabúri Íslands?
Í öðru lagi er ný tækni einnig í sköpun, að því er varðar vistvæna orku til að knýja samgöngutæki, bíla og skip. Á þessari stundu vitum við ekki með vissu, hvaða lausnir muni reynast best, hvort heldur er út frá sjónarmiðum mengunarvarna eða hagkvæmni. Sérstaða íslensks orkubúskapar er sú, að 2/3 orkunotkunar okkar er hrein orka úr innlendum orkulindum. En við þurfum innflutt jarðefnaeldsneyti til að knýja báta- og skipaflota. Ef yfirstandandi tæknibylting gerir okkur kleift innan tíðar að nota innlenda orkugjafa í því skyni einnig, gæti Ísland orðið fyrsta hreina orkuhagkerfið í heiminum. Það væri vissulega verðugt framlag til heims, sem stendur frammi fyrir orkukreppu og loftslagsvá. En vistvænar lausnir af þessu tagi krefjast mikillar orku. Orkumálastjóri hefur metið raforkuþörf í þessu skyni allt að 10 teravattsstundum á ári, sem er um fimmtungur orkuforðans.
Orkuforðinn uppurinn á áratug?
Annað: Virkjanleg orka á Íslandi hefur verið metin á ca. 50 teravattsstundir á ári. Næstum því til helminga úr vatnsorku og jarðhita. Þeir virkjunarkostir, sem eru aftastir í röðinni, eru trúlega óhagkvæmastir, hvort heldur metið er á mælikvarða umhverfisverndar eða hagkvæmni.
Af þessu heildarorkumagni þurfum við að taka frá góðan skammt til almenningsnota fyrir vaxandi þjóð. Við þurfum að gera ráð fyrir allt að fimmtungi þessa orkuforða í þágu nýrrar tækni til að knýja farartæki, sem nú valda hvað mestri mengun á Íslandi. Og takið nú eftir: Ef stóriðjustefna fráfarandi ríkisstjórnar nær fram að ganga, eins og allt bendir til, nema stefnubreyting verði knúin fram í næstu þingkosningum, þá munu stóriðjuáformin vegna álbræðslna einfaldlega eyða afganginum af orkuforðanum á næsta áratug.
Til viðbótar við núverandi stóriðju kemur stækkun Norðuráls, Fjarðarál, stækkunin í Straumsvík, álver við Helguvík og enn annað við Bakka á Húsavík og hugsanlega Norsk Hydro í Þorlákshöfn. Ef öll þessi fimm álver verða stækkuð í Straumsvíkurstærð, væri orkuforði Íslands þar með uppurinn. Ísland væri orðið að nýlendu nokkurra álauðhringa, og ekkert væri eftir til ráðstöfunar komandi kynslóða Íslendinga, barna okkar og barnabarna. Þar með hefði núlifandi kynslóð græðgisþjóðfélagsins glutrað niður föðurarfinum og veðsett arfahlut komandi kynslóða upp í topp.
Er þetta sú framtíðarsýn, sem við viljum ljá atkvæði okkar? Er þetta það sem við viljum færa afkomendum okkar í arf? Viljum við láta minnast okkar sem kynslóðarinnar, sem rændi öllum auðlindum lands og sjávar af landslýðnum og færði fáeinum auðkýfingum, erlendum og innlendum, að gjöf um aldir alda? Amen.
Framtíðarlandið.
Í aldarfjórðung hefur íslenska þjóðin verið klofin í afstöðu sinni til eignarhalds á auðlindum sjávar innan íslensku efnahagslögsögunnar. Við jafnaðarmenn knúðum það fram, að sjávarauðlindin er sögð sameign þjóðarinnar að lögum. Hingað til hefur það ekki tekist að innsigla þetta ákvæði í stjórnaskrá lýðveldisins. Veruleikinn er hins vegar orðinn sá, að fiskimiðin eru í reynd komin í einkaeign.
Kannski er ekkert eitt einstakt mál í komandi kosningum eins mikilvægt og það að koma í veg fyrir, að eins fari um orkulindir þjóðarinnar. Þær munu vaxa að verðmæti ár frá ári, eftir því sem tímar líða fram, í ljósi orkukreppu jarðarbúa og með vaxandi eftirspurn eftir vistvænni orku. Og verð orkunnar getur, eins og fyrr sagði, ekkert nema hækkað. En hverjir munu hirða ábatann af arðsemi orkulindanna? Landeigendur? Einkavædd orkufyrirtæki? Erlendir auðhringir? Flest bendir til þess, að ákvarðanir um þessi mál, sem ekki verða aftur teknar, verði knúnar fram á næsta kjörtímabili.
Sú var tíð, að sá sem hér stendur, var það, sem kallað er, eindreginn virkjunarsinni. Ég er hagfræðingur að mennt og hafði þungar áhyggjur af einhæfni íslensks atvinnulífs. Við vorum allt of háðir sjávarútveginum. Við áttum flest okkar egg í einni körfu. Þess vegna var efnahagslífið sveiflukennt og óstöðugt, og atvinnulífið einhæft. Ríkisforsjá og flokksræði réði meiru en góðu hófi gegndi.
Inntakið í öllu mínu pólitíska starfi og okkar íslenskra jafnaðarmanna á s.l. áratugum, var að brjóta á bak aftur þetta flokksræðiskerfi forsjárhyggjunar og leiða þess í stað í lög almennur leikreglur, sem giltu um efnahagsstarfsemina, þannig að frumkvæði einstaklinga og sköpunarkraftur fólks mætti njóta sín.
Hvað á að koma í staðinn?
Við náðum ótrúlegum árangri. Með EES samningnum, sem tók fjögur ár af mínu lífi að leiða til lykta, tókst okkur að jarðtengja íslenskt efnahagslíf við innri markað Evrópu og innleiða almennar samkeppnisreglur, svo að ekki verður aftur snúið. Við meira en hundraðfölduðum íslenskan heimamarkað og gerðum útrás íslenskra fyrirtækja mögulega í skjóli almennra leikreglna innri markaðar Evrópu.
Íslenskt þjóðfélag er orðið óþekkjanlegt frá því, sem áður var. Vægi sjávarútvegsins er miklu minna. Fjármálastarfsemi, sem á sér vaxtarmöguleika fyrst og fremst á erlendum mörkuðum, er orðin jafnoki sjávarútvegsins. Ferðaþjónusta, lyfjaframleiðsla og heilbrigðisþjónusta, hugbúnaðar- og fjarskiptaþjónusta, allt eru þetta nýjar og vaxandi atvinnugreinar.
Þegar spurt er: Hvað á að koma í staðinn fyrir stóriðjuna, þá blasir svarið við allt í kring um okkur. Fjölbreytileg störf í litlum og meðalstórum fyrirtækjum, sem verða til fyrir frumkvæði, framtak, hugvit og sköpunarkraft fólks. Það er það sem á að koma í staðinn. Það er framtíðarlandið.
Þess vegna stend ég hér og skora á ykkur, Hafnfirðinga, að hafna fína deiliskipulaginu og að gefa okkur öllum þar með ráðrúm til að ná áttum, til að móta framtíðarstefnu um nýtingu orkulindanna, þjóðinni allri til hagsbóta í framtíðinni.
(Höfundur var formaður Alþýðuflokksins 1984-1996 og utanríkisráðherra 1988-1995.)
Skrifað undir Almennt um stækkun |
febrúar 22nd, 2007 at 15:02:38
Það er ógnvekjandi mynd sem Jón Baldvin dregur upp hér. Hann spáir því að orkuforðabúrin verði upp urin á einum áratug. Hvernig má það vera? Munu jökulvötnin hætta að streyma og hverirnir hætta að vella? Varla. En hvað á Jón Baldvin þá við? Það væri gaman að heyra nánari skýringar frá honum hvað varðar þessar fullyrðingar.
Ég er hrifinn af hugmyndum hans um að selja orkuna gegnum sæstreng til útlanda til að fá sem hæst verð. En hversu raunhæft er þetta, úr því að það er varla hægt að flytja orku í gegnum jarðstrengi stuttar leiðir? Við verðum að muna að hafa þessa umræðu á raunsæju nótunum, til að vera ekki útmálaðir sem galgopar.
febrúar 22nd, 2007 at 17:02:54
Húrra Jón Baldvin! Var á fundinum í gær og þessi ræða var hreint mögnuð.
febrúar 22nd, 2007 at 23:15:13
Takk Kristófer gott að heyra að þið látið ekki öfgarnar utan frá lyfta ykkur frá jörðinni, okkur er trúað best með því að halda okkur við raunveruleikann.
Annað sem mér fannst galgopalegt (þó ekki eins) var að Jón Baldvin er að tala um þessar 60 þús.krónur sem þið eydduð fram að áramótum. Ég býst sterklega við því að þið hafið eytt einhverju síðan, annars hafið þið fengið auglýsingarnar í bæjarblöðunum á mjög góðum kjörum
Finnst líka alltaf skrýtið að það sé verið að krýtisera fólk og fyrirtæki fyrir að koma því á framfæri sem það getur, hvort sem það á peninga eða ekki. Er ekki eðlilegur hlutur að Alcan reyni að koma sínum sjónarmiðum á framfæri? Er hrædd um að það yrði líka gagnrýnt ef Alcan gerði ekki neitt, þá væru þeir trúlega bara nískir, en bara pæling.
febrúar 23rd, 2007 at 11:01:54
Jóhanna og Kristófer, hvet ykkur bæði til að lesa Draumaland Andra Snæs mjög vel með opnum huga. Getur verið Kristófer að þú hafir lesið ræðu Jóns aðeins of hratt yfir?
Og Jóhanna, útskýrðu aðeins betur hvað þú ert að tala um með öfgar utan frá. Varðandi Alcan skulum við hafa það á hreinu að heildarvelta þessa alþjóðafyrirtækis var rúmlega ein og hálf landsframleiðsla Íslands miðað við árið 2005. Í því sambandi er aðeins verið að tala um “örlítinn” aðstöðumun.
Stóra spurningin er svo auðvitað þessi hvernig ætlið þið að réttlæta það fyrir sjálfum ykkur og öðrum að styðja það að LANGSTÆRSTA ÁLBRÆÐSLA EVRÓPU með öllum sínum neikvæðu áhrifum (aukin mengum, sjónmengum, náttúrufórnum vegna virkjanna og háspennulína svo eitthvað sé talið) verði staðsett innan bæjarmarka Hafnarfjarðar. Er raunverulega hægt að vera stoltur yfir því að styðja slíkt eða er neyð okkar Hafnfirðinga svona yfirþyrmandi?
Með kveðju,
Þröstur Sverrisson
febrúar 23rd, 2007 at 11:16:50
Blessuð Kristófer og Jóhanna
Ég er sammála því að umræðan eigi að vera hér á raunsæjum nótum en hún þarf líka að byggjast á fordómaleysi og einnig því sem rétt er.
Ég held ekki að það sé hægt að lesa það úr ræðu Jón Baldvins að hann telji að jökulvötnin hætti að streyma og hverirnir að vella. Það sem hann var að tala um var að þau áform sem eru uppi um stóriðju á næstu árum myndu gjörnýta þá virkjanlegu orku sem til er í landinu. Og eins er það ekkert óraunsætt að tala um sölu á raforku um sætreng. Það er gert með núna t.d. á nokkrum stöðum í Evrópu.
Eins finnst mér órökstutt tal um öfgar vera óþarfi, Jóhanna. Hverjir eru með öfgar? Eru það þeir sem eru á móti stækkun eða þeir sem eru með?
Og auðvitað er ekki verið að krítisera ALCAN fyrir að koma sínum sjónarmiðum á framfæri. Það hefur aðeins verið bent á þann ólýðræðislega aðstöðumun sem er á milli ALCAN og þeirra sem eru andsnúnir stækkun. Það náttúrulega eðlileg krafa að aðilar hvort sem það eru stjórnvöld eða einkaaðilar geti ekki kaffært andstæð sjónarmið í áróðri í krafti betri aðstöðu hvort sem það eru peningar eða aðgangur að fjölmiðlum.
febrúar 23rd, 2007 at 11:44:29
Megin inntakið í ræðu J.B. og það sem best er til þess fallið að hræða hafnfirska kjósendur frá því að samþykkja stækkunina í Straumsvík eru dómsdagsspár um orkuforða Íslendinga. Að verið sé að festa alla virkjanlega orku til erlendra auðhringa um aldur og æfi og ekkert verði eftir handa ört stækkandi þjóð. Þetta er náttúrulega ekkert annað en lýðsskrum. Gerðir eru raforkusölusamningar til tiltekins árafjölda. Að þeim tíma liðnum getum við endurskoðað hlutina og ráðstafað orkunni að vild.
J.B. sér möguleika í að selja rafmagn til Evrópu um sæstreng. Hann vill semsegt selja rafmagn á heildsöluverði (sem er reyndar óraunhæft með núverandi tækni) til annara landa svo aðrar þjóðir geti gert sér mat úr því. Er það framtíðarlandið? Ég hélt að kallinn hrópandi á kassanum hefði meiri metnað en þetta.
Jón Baldvin Hannibalsson var í sinni stjórnarandstöðutíð, flautuþyrill og froðusnakkur. Hann kann að koma fyrir sig orði og er lunkinn að snerta taugar í fólki. Mér sýnist á viðbrögðum margra að honum hafi tekist ágætlega upp nú sem endra nær. Hann hóf Alþýðuflokkin upp úr djúpum táradal á árunum fyrir 1980, en sigurvímuna þvarr skjótt. Fólkinu fannst ræðusnilldin heldur innanrýr þegar frá leið.
Hafnfirðingar, látið ekki dómsdagsspár og innantómt orðagjálfur villa ykkur sýn.
febrúar 23rd, 2007 at 12:00:31
Það er enginn aðstöðumunur varðandi Alcan/andstæðingar. Frekar að andstæðingarnir með batterí eins og Sól í Straumi (sem er reyndar hláleg nafngift því meðal ársúrkoma í Straumsvík er rúml. 1200 mm/Reykjavík rúml. 700 mm)hafi vinninginn hvað fjölmiðlaumfjöllun varðar. Báðar aðilar koma einföldum upplýsingum á framfæri. Eini munurinn gæti þó verið sá að Alcan dytti aldrei í hug að koma á framfæri röngum upplýsingum. Það yrði dýrt fyrir þá.
febrúar 23rd, 2007 at 12:54:18
Hvað er líka betra við það að selja rafmagnið út um sæstreng (ef það yrði einhverntíma raunhæft) frekar en að nýta það sjálf? Er ekki smá tvískinnungur í þessu?
febrúar 23rd, 2007 at 15:20:39
Gunnar Theodór, Kristófer og Jóhanna, þið forðist að svara eftirfarandi spurningum:
hvernig ætlið þið að réttlæta það fyrir sjálfum ykkur og öðrum að styðja það að LANGSTÆRSTA ÁLBRÆÐSLA EVRÓPU með öllum sínum neikvæðu áhrifum (aukin mengum, sjónmengum, náttúrufórnum vegna virkjanna og háspennulína svo eitthvað sé talið) verði staðsett innan bæjarmarka Hafnarfjarðar? Og er raunverulega hægt að vera stoltur yfir því að styðja slíkt eða er neyð okkar Hafnfirðinga svona yfirþyrmandi (ef þið teljið svo vera útskýrið þá hver neyðin er)?
Svo væri líka heiðarlegt af ykkar að upplýsa um það hvort þið eruð á launaskrá hjá Alcan sem lobbýistar fyrir stækkun, eins og Kópavogsbúinn Tryggvi L. Skjaldarson og vafalaust fleiri.
Kveðja,
Þröstur Sverrisson
febrúar 23rd, 2007 at 21:37:58
Sæll Þröstur Sverrisson
Ég get vottað að Gunnar Theodor, Kristofer og Jóhanna eru ekki á launum hjá Alcan við lobbystörf eins og Kópavogsbúinn ég.
Ég hef reyndar verið á launaskrá í Straumsvík í 10 ár. Unnið í kerskálum u.þ.b öll störf. Starfað í Skautaskála og nú síðast verið flokkstjóri í Skautsmiðju s.l. 2 ár. Einnig gegndi ég starfi trúnaðarmanns í kerskálum lengst af meðan ég vann þar. Jafnframt var ég vara aðaltrúnaðarmaður starfsmanna.
Ég hef lokið námi í Stóriðjuskóla Alcan og einnig framhaldsnámi sama skóla.
Ég held að það sé ekkert grobb þótt ég haldi því fram að ég viti eitt og annað um rekstur álversins í Straumsvík.
Þeir sem mig þekkja og þar á meðal er Jón Baldvin Hannibalsson, vita að ég stend við sannfæringu mína hvort sem hún er líkleg til vinsælda eða ekki.
Það er mín sannfæring að stækkun í Straumsvík er skynsamleg. Engin rök hafa komið fram sem hafa breytt þeirri sannfæringu. Ekki einu sinni Jón Baldvin, sem er bæði bráðgreindur og skemmtilegur maður sem hefur átt auðveldar en flestir aðrir með að sannfæra mig í pólitík í gegnum tíðina.
Það skipti engu máli hvort þetta verði stærsta álver í Evrópu eða ekki. Þetta tal er aðeins til að sverta hugmyndina um stækkun.
Það skiptir öllu máli að ströngustu kröfum um hollustu og umhverfisvernd er og verður fullnægt þrátt fyrir stækkun. Ekki nokkrum manni stafar hætta af álverinu.
Þú Þröstur og félagar þínir í Sól í Straumi vitið þetta alveg.
Með stækkun og innkomu í íslenskt skattaumhverfi munu beinar og óbeinar tekjur til Hafnarfjarða af álverinu í Straumsvík verða a.m.k. 1.500.000.000.- kr. Segi og skrifa eittþúsund og fimmhundruð milljónir á hverju og einasta ári næstu 40-50 árin.
Fram að atkvæðagreiðslunni 31.mars mun ég gera mitt besta til að koma þessum upplýsingum óbrengluðum til Hafnfirðinga.
Kveðja Tryggvi L. Skjaldarson
Starfsmaður Alcan
febrúar 23rd, 2007 at 22:00:15
Alltaf eru tölurnar að hækka og enn er vitnað í hagfræðinginn sem gleymdi að reikna kostnað inní dæmið.
Í mínum huga er ekki er hægt að reikna með tekjum af útsvari nýrra Hafnfirðinga sem einhverju sem við hinir Hafnfirðingarnir eigum eftir að stinga í vasann. Allir þessir nýju Hafnfirðingar kosta heilmikið, þurfa þjónustu eins og við hin. Líklegt er það að veltan aukist - en að við hin komum til með að hagnast á því - það efast ég um. Aukin velta þýðir ekki aukinn hagnað.
Á meðan tölur um kostnað liggja ekki fyrir þá eru allar nefndar upphæðir gjörsamlega útí bláinn og að nefna þær sem einhverjar réttar upplýsingar er náttúrulega algjör þvæla - og það veit launaða kosningateymið eins vel og við hin.
Sveitarfélögin eru líka þekkt fyrir að eyða langt umfram tekjur. Þau taka langtímalán uppá marga milljarða til að fjármagna vegaframkvæmdir, sundlaugar, skóla og leikskóla og svo mætti lengi upp telja. Þessir nýju Hafnfirðingar koma til með að krefjast fullrar þjónustu og afborganirnar eigum við öll eftir að borga a.m.k. næstu 40 til 50 árin - á hverju ári.
Viljum við meiri veltu? Kannski, en hún skiptir mig í sjálfu sér engu, ég sting henni ekki í minn vasa.
febrúar 23rd, 2007 at 22:07:22
Sumra sál er til sölu. Þetta mál snýst bara alls ekki um peninga. Við höfum öll nóg af þeim. Það eru forréttindi að hafa val. Við höfum það, Íslendingar. Oft veltir lítil þúfa þungu hlassi. Ég vil einnig benda á ræðu Guðfríðar Lilju, Margrétar og Ómars Ragnarssonar af fundinum. Það eru góðir straumar í loftinu.
febrúar 23rd, 2007 at 23:03:39
Ég held að flestir séu sammála um að Alcan hefur staðið sig ágætlega í umvhverfismálum. En það breytir ekki því að mér finnst 460.000 tonna álver ekki eiga heima í Straumsvík.
Það að Alcan ætli (loksins) að fara að greiða réttlátt til samfélagsins í Hafnarfirði er jákvætt. En ég er ekki viss um að þær viðbótartekjur sem rætt er um vegna stækkunar dugi til að vega upp annað tap sem bærinn verður fyrir beint og óbeint:
-Lækkað fasteignaverð og skattar
-Tekjur af annarri starfsemi sem ekki skila sér
-Ruðningsáhrif sem drepa önnur fyrirtæki
-Hærri vextir fyrir fyrirtæki og einstaklinga vegna verðbólgunnar sem stækkun kyndir undir
Bestu kveðjur,
Stefán
febrúar 23rd, 2007 at 23:19:22
Sæll Tryggvi, takk fyrir innleggið og upplýsingarnar. Það er gott að vita hver þín staða er innan Alcan í Straumsvík.
Það er mín sannfæring að stækkun í Straumsvík er óskynsamleg. Engin rök hafa komið fram sem hafa breytt þeirri sannfæringu (þarna er “bara” eitt ó, reyndar mjög stórt Ó, sem skilur okkur að).
Við félagar Sólar í Straumi eigum þá sameiginlegu sýn að Hafnarfjörður eigi áfram að vera blómlegur og vaxandi bær með fjölbreyttu atvinnulífi, öflugu menningar- og íþróttastarfi ásamt því að vera aðlaðandi valkostur fyrir stækkandi hóp ferðamanna.
Ólíkt því sem þú heldur fram Tryggvi finnst okkur það skipta mjög miklu máli að LANGSTÆRSTA álbræðsla Evrópu verði EKKI staðsett innan bæjarmarka Hafnarfjarðar. Það er einlæg sannfæring okkar að slíkt myndi sverta mjög ímynd okkar ágæta bæjar.
Bestu kveðjur frá Hafnarfirði,
Þröstur Sverrisson
febrúar 24th, 2007 at 00:14:19
Nú er umræðan farin að fara í farveg íslenskrar þrætumókarlistar sem einkennir pólitíska umræðu. En um hvað snýst málið en það er að öflugt fyrirtæki í bænu óskar eftir leyfi til þess að þróast og stækka, bæjarsjtórn hefur sett fram kröfur og að þeim hefur verið gengið og bæjarbúar eiga að fá að kjósa um málið, það á að upplýsa bæjarbúa um öll þau mál sem skipt máli til þess að bæjarbúar geti tekið upplýsta ákvörðun, af hverju að efast um dómgreind Hafnfirðinga af hverju þarf að snúa út úr öllu, af hverju þarf að fá úrtölufólk úr öðrum sveitarfélögum til þess að tala gegn Hafnfirskum hagsmunum, er okkur ekki nær að sýna fólki sem hefur verið að missa vinnu sína eins og fólki Marels á Ísafirði, sjómönnum sem misstu vinnu sína er Engeynni var flaggað út, eða er okkur sama, er þetta allt í lagi því hér er venjulegt launafólk, Það má ekki leggja raflagnir sem er flutningsleið fyrir rafmagn vegna umhvarfismála en það má tvíbreikka alla vegi sem eru flutningsleiðir bíla, en er það ekki líka umhverfismál. Er það slæmt að starfsmenn skulu styðja það fyrirtæki sem þeir vinnur hjá og er ástæða til að gera það tortyggileg, er það slæmt að Tryggvi Skjaldar eru úr Kópavoti en á sama tíma hið besta mál að Jón Baldvin er úr Mosfellsbæ. Þurfum við ekki að doka við og draga djúpt andann og átta okkur á því um hvað málið snýst. En það er að eitt af öflugustu fyrirtækjum í bænum vill stækka og þrósast og jafnframt að ganga að öllum kröfum bæjarins og ætlar að vera hér minnst næstu 50 ár.
Kveðja Gylfi Ingvarsson
febrúar 24th, 2007 at 15:02:53
Blessaður Gylfi
Mér finnst nú leiðinlegt þegar þú afgreiðir umræður á milli stækkunarsinna og andstæðinga stækkunar sem þrætumókarlalist. Ekki veit ég í hverju hún felst nema hún felist í því að gera fólki upp skoðanir ekki eins og þú gerir í þínum pistli.
Mig langar til að spyrja þig að eftirtöldu.
1. Hver hefur efast um dómgreind Hafnfirðinga?
2. Hver hefur snúið útúr öllu? Og hverju hefur verið snúið út úr?
3. Hver er munurinn á utanbæjarfólki sem talar á móti stækkun (eins og J.B.) eða utanbæjarfólki sem talar með stækkun (eins t.d. Hannes Sig frá SA).
4. Hefur einhver andstæðinga stækkunar lýst sig andstæðing venjulegs launafólks eins og þú heldur fram.
Það er bara mjög gott mál að starfsmenn ALCAN styðji sitt fyrirtæki ef þeir eru þeirrar skoðunar að áframhaldandi stóriðjustefna sé æskileg framtíðarsýn fyrir Ísland. Það er aftur á móti slæmt mál ef hótanir ráðamanna ALCAN um lokun verksmiðjunnar ef ekki kemur til stækkunar hafa valdið ótta hjá starfsmönnum um að hljóta sömu örlög starfsmenn Marel eða Engeyjar. Þetta eru aðferðir sem stórfyrirtæki hafa notað út um allan heim til að kúga sína starfsmenn til hlýðni ef þeir hafa haft uppi kröfur um kjarabætur eða betri aðbúnað.
Ég hef aðra framtíðarsýn en þú Gylfi varðandi þróun atvinnulífs í Hafnarfirði og á Íslandi og tel að mengandi stóriðja sé ekki hlekkur í því ferli.
Með bestu kveðju
Lárus Vilhjálmsson
febrúar 25th, 2007 at 13:35:51
Sæll Lárus, í byrjun smá leiðrétting orðið á að vera þrætubókarlist.
1. Það er það fólk sem er að segja okkur Hafnfirðingum hvað við eigum að kjósa og er það fyrst og frems það fólk sem er á móti stækkun.
2.Það er það fólk sem gerir framkomu bæjarstjórans í málinu tortryggilega og m.a. þú sem enn klifar á hótun um lokun þegar verið er að leita eftir því af Alcan að stækka enn ekki að fara.
3. Ég læt þér eftir að skilja þetta eins og þér betst hentar og hvet þig að lesa aftur það sem ég skrifaði.
4.Já nú skalt þú lesa það sem þið hafið skrifað um, þar sem oft hefur komið fram sú skoðun að það væri góður kostur að loka, hvað er það annað en andstaða við störf þeirra sem þar vinna.
Og svo að lokum, ef þið hafið einhverja umhyggju fyrir ytra og innara umhverfi þá er stækkun til bóta fyir starfsmenn og umhverfi
Kveðja
Gylfi Ingvarsson
febrúar 25th, 2007 at 19:13:46
Sæll Gylfi. Já þrætubókarlist heitir það og það er líklega það sem við erum að iðka hérna. Varðandi svörin frá þér þá finnst mér þau ekki vera nógu góð.
1. Mér finnst þú ef eitthvað er draga dómgreind okkar Hafnfirðinga í efa með því að segja hægt sé að segja okkur hvað eigi að kjósa. Okkur er alveg treystandi fyrir því að meta rökin fyrir og á móti stækkun og kjósa eftir því. Bæði andstæðingar og stuðningsmenn stækkunar hafa lagt fram sín rök og um þau er tekist en ekki hvort að Hafnfirðingar hafi dómgreind til að meta þau eða ekki.
2. Nei mér finnst ekki framkoma bæjarstjórans í málinu tortryggileg, mér finnst hún röng. Það er skylda stjórnmálamanna að þeir segi sína skoðun á málum, til þess eru þeir kosnir. Lúðvík og aðrir í bæjarstjórn eiga að lýsa skoðun sinni í stækkunarmálinu. Er það rangt að hótunin um mögulega lokun ef stækkun fæst ekki kemur frá ALCAN?
3. Þú segir í þinum pistli “af hverju þarf að fá úrtölufólk úr öðrum sveitarfélögum til þess að tala gegn Hafnfirskum hagsmunum” Ég skil þetta ekki öðruvísi en að ekki neinir aðrir en Hafnfirðingar megi tjá sig um stækkunina, nema þeir séu meðmæltir henni.
4. Ég er ekki fylgjandi lokun álversins, ég tel það gott fyrirtæki sem hefði að vísu mátt greiða meira til samfélagsins síðustu 40 ár (en þar er við ríkisvaldið að sakast). Ég er hinsvegar á móti stækkun þess í ljósi breyttra aðstæðna í umhverfis og efnahagsmálum. Vinsamlegast nefndu mér dæmi um einhverja sem vilja lokun álversins í dag, ég fann ekki neinn.
Og ein spurning að lokun. Hvernig er stækkun til bóta fyrir starfsmenn? Fá þeir hærri laun eða betri aðbúnað? Og hvernig er það til bóta fyrir umhverfið? Minnkar mengunin? Minnkar verksmiðjusvæðið? Minnkar umferð til og frá svæðinu?
með bestu kveðju
Lárus Vilhjálmsson
febrúar 27th, 2007 at 03:20:29
línuskógur um hraun mun liggja,
land vart mun eiga verri daga.
Hver vill framtíð bæjar byggja,
í nálægð skessunnar á Alcanskaga?
mars 1st, 2007 at 22:14:29
Kostulegt að sjá hvernig tölur álstækkunarsinna kastast til eins og árabátur í stórsjó.