Mig langar að deila með ykkur sögu af alveg stórkostlegri konu sem heitir Hazel Henderson og var heimavinnandi húsmóðir í New York. Hún tók eftir því að þegar dóttir hennar hafði leikið sér í úti var hún alltaf þakin sóti og hún var farin að þjást af stöðugum hósta. Eins og hver önnur umhyggjusöm móðir gat hún ekki horft upp á þetta aðgerðarlaus svo að hún hóf að skrifa bréf til borgaryfirvalda til að hvetja þau til þess að draga úr mengun. En hún fékk alstaðar sömu svörin. Það kostaði of mikið að draga úr mengun. Þau sýndu henni himin háar tölur og töluðu um hagfræðinga og viðskiptafræðinga sem notuðu fræðileg orð eins og hagur borgarinnar og nauðsynlegur fórnar kostnaður og svo bentu þeir henni á að hún væri nú bara ómenntuð húsmóðir sem vissi ekkert um gang lífsins. Hlutirnir væru bara þannig að ef þau menguðu ekki þá myndi bara einhver annar gera það og sá hinn sami myndi græða á því í staðin fyrir þau. Lesa afganginn af þessari færslu »