Sól í Straumi gerir alvarlegar athugasemdir við málflutning fulltrúa hóps fyrirtækja, sem eiga viðskipti við álverið í Straumsvík, í fjölmiðlum í gær undir nafninu “Hagur Hafnarfjarðar”. Þær fullyrðingar og röksemdafærslur sem þar voru tíundaðar eru því miður meira eða minna úr lausu lofti gripnar og eiga alls ekki heima í annars málefnalegri og upplýsandi umræðu um þetta mál í bænum.

Af hverju segir hópurinn “Hagur Hafnarfjarðar” ekki eins og satt er að hópurinn hefur áhuga á því að auka hjá sér veltuna og þar með ábata sinn af rekstri sínum? Það er eðlilegt og ekkert við það að athuga. Sú aðferð að nota hræðslu áróður og reyna að stilla Hafnfirðingum upp við vegg með fullyrðingum um að störf séu í hættu og allt fari á versta veg samþykki Hafnfirðingar ekki stækkun er þessum hópi til minnkunar og skorar Sól í Straumi á hópinn að stunda ábyrgari umræðu um þetta mikilvæga mál.

Lesa afganginn af þessari færslu »

Ég hvet alla hugsandi Hafnfirðinga til að kjósa gegn Álverinu, þessu skrímsli sem ætlar sér að gleypa allt og alla!

Ég hefði ekki trúað því árið 2007 að vinnubrögð, sem flokka mætti undir kúgun, eins og þeir hjá Álverinu viðhafa skuli ekki hræða menn frá því að taka afstöðu með þeim. Eftir að hafa heyrt i fjölmiðlum hvernig þeir fara með starfsmenn sína og núna það sem maður heyrir að þeir ætli sér að nota starfsmenn til að hringja í alla sem þeir þekkja til að smala atkvæðum, er vægast sagt óhugnanlegt!! Þeir hafa stofnað kosningateymi til þess! Samt telja þeir þetta ekkert óeðlilegt! Þeir eru auðvitað með þessu að reyna að hafa áhrif á kosningu, sem er algerlega siðlaust með öllu!

Lesa afganginn af þessari færslu »

Það er gott að búa í Hafnarfirði og hér er mannlíf og atvinnulíf með miklum blóma. Hafnfirskir atvinnurekendur eru mjög öflugur hópur sem sést best á því að á síðastliðnum 7 árum hefur störfum í bænum fjölgað að meðaltali um 240 störf á ári. Kraftmikið atvinnulíf er undirstaða hagsældar og ábati bæjarbúa af því er margvíslegur.

Í umræðunni um hugsanlega stækkun álversins í Straumsvík hafa nokkrir þjónustuaðilar álversins í bænum kosið að leggjast á árar með álverinu til þess að fá bæjarbúa til að samþykkja stækkun. Við það er ekkert að athuga og eðlilegt að þau fyrirtæki sem eiga beinna hagsmuna að gæta vilji allt að því þrefalda viðskipti sín við fyrirtækið. Ég geri hinsvegar alvarlega athugasemd við þá orðræðu sem sá hópur hefur kosið að nota, en hún á ekki heima í annars málefnalegri og upplýsandi umræðu um þetta mál í bænum.

Lesa afganginn af þessari færslu »

          Eftir Jón Baldvin Hannibalsson

Þann 31. mars n.k. mun athygli allra landsmanna beinast að ykkur Hafnfirðingum.  Þann dag svarið þið því, hvort ykkur hugnast tillögur bæjarstjórnar um deiliskipulag vegna stækkunar álversins í Straumsvík. Það er mál, sem varðar framtíð ykkar bæjarfélags, kannski næstu hálfa öldina eða svo. Það er ykkar ákvörðun og ekki annarra.

En um leið og þið kjósið sjálfum ykkur örlög, mun ákvörðun ykkar ráða miklu um framhald þeirrar stóriðjustefnu, sem ríkisstjórn og þingmeirihluti hefur kappsamlega fylgt fram á undanförnum árum. Það varðar þjóðina alla. Ég ætla mér ekki þá dul að blanda mér í ykkar sérmál,. Reyndar get ég með góðri samvisku sagt, að ég hef tröllatrú á pólitískri dómgreind Hafnfirðinga. Hér er hreinn meirihluti jafnaðarmanna við völd. Hafnfirðingar áréttuðu það í seinustu sveitarstjórnarkosningum, að Hafnarfjörður er höfuðvígi jafnaðarstefnunnar á Íslandi. Lesa afganginn af þessari færslu »

Bók Andra Snæs Magnasonar, Draumalandið, hefur opnað augu margra fyrir því að til er önnur framtíðarsýn en álver og virkjanir sem eyða ómetanlegri náttúru landsins. hér er m.a. rætt um raunverulega raforkuþörf landsmanna og meðvirkni þjóðarinnar í stóriðju- og virkjanaöfgum:

“Rafmagn er lífsnauðsyn í nútímasamfélagi en uppbygging stóriðju er ekki forsenda lífsgæða eða atvinnuuppbyggingar, hún er aftur á móti forsenda þess að fámennur hópur manna geti haldið áfram að virkja. Þjóðin þarf ekki svona mikla orku. það er enginn tilviljun að virkjunarmenn tala alltaf um ál og að samfélagsumræðan hefur snúist um ál í 30 ár. Markmiðið er ekki að skapa verðmæt og spennandi störf, selja þekkingu okkar, færni eða sérstöðu heldur fyrst og fremst að laða hingað fyrirtæki sem nota sem allra mesta orku. Þjóðin hefur verið gerð meðvirk í vandamáli örfárra verkfræðinga sem hefðu skapað kringum sig stórfyrirtæki hefðu þeir ekki einblínt á svo takmakað svið heimsframleiðslunnar.”
Andri Snær Magnason: Draumalandið bls. 164

Um hina raunverulegu raforkuþörf landsmanna er sannleikurinn þessi:

”Árleg raforkuþörf allra heimila, götulýsingar, stofnana og fyrirtækja á landinu utan stóriðju er innan við 3 terawattstundir á ári. Þetta er hin raunverulega þörf. Hinn raunverulegi grundvöllur nútímasamfélags. Á því leikur enginn vafi og þá þörf er búið að uppfylla … Þjóðin sjálf kallar ekki á fleiri virkjanir, hún þarf ekki meira rafmagn, hún er södd, fullnægð, kvitt.” (sama, bls. 184)

Hlutfall stóriðju af raforkunotkun alls, árið 2005 var 62,5% (heimild: Hagstofa Íslands)

Á dögunum lauk starfshópur Hafnarfjarðarbæjar og Alcan við tillögur að deiliskipulagi sem lagðar verða til grundvallar í kosningum um stækkun álversins í Straumsvík 31. mars n.k. Á blaðamannafundi sem bæjarstjóri hélt í kjölfarið og í fjölmiðlum þann dag sem vitnað var í, sendi bæjarstjóri Hafnarfjarðar út villandi skilaboð sem ekki hafa enn verið leiðrétt. Fullyrðingin um að nær engin mengunaraukning verði við stækkun álbræðslunnar í Straumsvík er einfaldlega ekki rétt og það er ábyrgðarlaust að halda slíku fram. Ef við Hafnfirðingar veljum stærstu álbræðslu í Evrópu í garðinn okkar næstu 50-60 árin þá mun mengunin aukast töluvert miðað við þá mengun sem við búum við í dag. Rétt er að öll mengunargildi nema brennisteinsmengun mun tvö- til þrefaldast við stækkun. Línumannvirkin sem flokkast líka sem mengun (sjónmengun) verða þau umfangsmestu sem við höfum séð á Íslandi, enda mun álbræðslan ein og sér þurfa meira rafmagn en Reykjavík öll með öllum sínum íbúðum, fyrirtækjum og stofnunum.

Lesa afganginn af þessari færslu »

Það eru góðir tímar í Hafnarfirði. Bærinn er í örum vexti og atvinnulíf og mannlíf er í miklum blóma. Margt af því fólki sem flytur af landsbyggðinni á höfuðborgarsvæðið velur Hafnarfjörð sér til búsetu og gamlir Hafnfirðingar sem farið hafa í burtu vegna náms eða annara verkefna velja flestir að setjast aftur að í bænum þegar þeir snúa til baka.  Atvinnulífið blómstrar og síðastliðin 7 ár hefur störfum í bænum fjölgað um 240 á ári og nú eru þau tæplega 9.000 og heimilin eru orðin ríflega 7.300 (heimild: www.hafnarfjordur.is)

Lesa afganginn af þessari færslu »

Það var mikil stemning á kraftmiklum baráttufundi Sólar á Suðurlandi í Þjórsárdal í gær. Þar komu saman 400 manns af svæðinu og aðrir stuðningsmenn til þess að mótmæla fyrirhuguðum vikjunum í neðri hluta Þjórsár. Meðlimir Sólar í Straumi fóru í hópferð á staðinn og fulltrúi hópsins flutti fundinum eftirfarandi skilaboð:

Lesa afganginn af þessari færslu »

Guðfinnur Jakobsson fjallar um álframleiðslu og orkufrekan iðnað.

MIKIL umræða hefur verið undanfarin misseri um stórvirkjanir og álver og sýnist sitt hverjum. Við lítum eðlilega okkur næst, horfum á náttúruperlur, fljót, fossa, flúðir og gróðurvinjar hverfa á fórnaraltari virkjanastefnunnar. Virkjana- og álverssinnar líta á þetta sem óhjákvæmilegan fórnarkostnað, sjá jafnvel ekkert nema kletta og grjót, mela og mýrar, sem séu lítils virði á móti hagnaði þeim sem stóriðjan gefur. Allt sem við aðhöfumst hefur sín áhrif og þau oft mun víðtækari en við gerum okkur grein fyrir í fyrstu. Það vantar meiri ódýra orku til að framleiða ál, en til hvers allt þetta ál? Í hvað er það notað? Hvaðan kemur hráefnið til álframleiðslunnar? Hvernig líta námasvæðin út, þar sem hráefnisvinnslan fer fram?

Lesa afganginn af þessari færslu »

Nokkrir starfsmenn Alcan hafa að undanförnu tekið þátt í umræðunni um hugsanlega stækkun álversins í Straumsvík. Flestir týna þar til kosti fyrirtækisins sem vinnuveitenda. Það er eðlilegt enda ekkert athugavert við að starfsmenn vilji vinnuveitanda sínum vel. Það er hins vegar hæpinn málatilbúnaður þegar starfsmenn taka undir þá hótun Alcan að fyrirtækið hætti starfsemi sinni að öllum líkindum innan 10-15 ára verði stækkun ekki heimiluð og tengja stækkunina þar með starfsöryggi sínu. Þarna eru starfsmenn að taka undir óvandaðan áróður. Þeir vita nefnilega betur. Staðreyndin er sú að orkan á Íslandi er ódýr og því eftirsóknarvert að setja upp orkufrekan iðnað hér á landi. Af hverju hafa Norðmenn og Rússar áhuga á að reisa álver á Íslandi? Ætli það sé ekki vegna þess að rafmagnið er orðið of dýrt í heimalandinu.

Lesa afganginn af þessari færslu »